شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود

امید وصالت فرح جان حزین بود
نومید شد آخر زتو امید نه این بود ۱

با اهل نظر چرخ فلک بر سر کین است
امروز چنین نیست که تا بود چنین بود ۲

در عشق تو رسوای جهان شد بملامت
گر رند خرابات و گر گوشه نشین بود ۳

تیغ تو مرا بست لب از شکر و شکایت
وز درد سر ما همه مقصود همین بود ۴

در زیر زمین کار شهیدان محبت
زاریست همان گونه که در روی زمین بود ۵

المنه لله که کس از راز من و تو
آگاه نشد گر همه جبریل امین بود ۶

محروم شد از صید وصالت دل اهلی
مسکین چکند چشم حسودش بکمین بود ۷