هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و اشتیاق سخن میگوید، با اشاراتی به مفاهیمی مانند دلربایی، حیا، آتش عشق (مانند آتش مجنون)، و امید به وصال. شاعر از نور دل و چراغ عشق میگوید و گاهی از ناامیدی و محنت نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'آتش مجنون' نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۵۹۴ - چراغ چشم دل آن دلربا بر افروزد
چراغ چشم دل آن دلربا بر افروزد
که تا نگاه کنی از حیا بر افروزد ۱
خوش است آتش مجنون و شان خرمن سوز
نه آتشی که ز باد هوا بر افروزد ۲
چو آفتاب وصالت نمی شود طالع
چراغ طالع ما از کجا بر افروزد ۳
رخش ز دیدنم آن آفتاب دل افروخت
چو آشنا نگرد آشنا بر افروزد ۴
فلک چراغ دلم گر نمی کند روشن
به رغم آتش محنت چرا بر افروزد ۵
ز شمع بخت تو اهلی فروغ دل دورست
مگر زعیب چراغی خدا بر افروزد ۶
که تا نگاه کنی از حیا بر افروزد ۱
خوش است آتش مجنون و شان خرمن سوز
نه آتشی که ز باد هوا بر افروزد ۲
چو آفتاب وصالت نمی شود طالع
چراغ طالع ما از کجا بر افروزد ۳
رخش ز دیدنم آن آفتاب دل افروخت
چو آشنا نگرد آشنا بر افروزد ۴
فلک چراغ دلم گر نمی کند روشن
به رغم آتش محنت چرا بر افروزد ۵
ز شمع بخت تو اهلی فروغ دل دورست
مگر زعیب چراغی خدا بر افروزد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹۳ - تا من از مادر نزادم غم کا زاییده شد
گوهر بعدی:شماره ۵۹۵ - با جان چو شد سرشته غم عشق چون رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.