هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند شانه و کاکل، آب خضر و لعل، و پروانه و شمع، به بیان احساسات عاشقانه و دردهای عشق می‌پردازد. شاعر از ترس زبان تیز معشوق و تأثیر عشق او بر جهان می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق واقعی نیازمند فداکاری است و هر کس ادعای عشق می‌کند، لزوماً عاشق نیست.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی است که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت می‌شود.

شماره ۵۹۷ - شانه میخواهم که دم زان کاکل پر خم زند

شانه میخواهم که دم زان کاکل پر خم زند
پر زبان تیزست ترسم عالمی برهم زند ۱

چیست دانی نسبت آب خضر با لعل تو
مرده یی کز روح بخشی با مسیحا دم زند ۲

هرکه چون پروانه پیش شمع رویش جان نباخت
بهتر آن باشد که لاف عشقبازی کم زند ۳

آتش عشقت نگیرد در رقیب سک صفت
زانکه این برق بلا در خرمن آدم زند ۴

من بغم شادم چو اهلی گو دلم خرم مباش
نیست عاشق هر که او لاف از دل خرم زند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۹۶ - بهر خونریز من از خواب صبوی یار شد
گوهر بعدی:شماره ۵۹۸ - عیب دلم کند آن کز دل خبر ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.