شماره ۶۵۴ - کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند

کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند
می طرب چه خورد گشت باغ را چکند ۱

کجا فراغ بود بی رخ تو عاشق را
وگر فراغ بود هم فراغ را چکند ۲

به نوبهار نشاط است باغ و صحرا خوش
خزان رسیده غم باغ و راغ را چکند ۳

دماغ کشته غم را بخور عود چه سود
شنید غمزده عطر دماغ را چکند ۴

غبار غم بزبان گر نیاورد عاشق
چو شمع در غم او سوز و داغ را چکند ۵

ز مهر روی تو اهلی چو شمع شب همه شب
بسوز و گریه خوش است او فراغ را چکند ۶