خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر عاشقانه از درد عشق و فراق میگوید، با تصاویری از نیشکر، سبزی تلخ، و شیرینیهای رنجآور. شاعر از غم عشق و ناملایمات آن سخن میگوید و امیدوار است که خداوند بار این درد را از دوشش بردارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند درد عشق و رنج نیاز به درک عاطفی بالاتری دارد.
شماره ۶۵۵ - نیشکر قامت من آنکه دل من دارد
نیشکر قامت من آنکه دل من دارد
سبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد ۱
تا چه برمیدهد آخر غم آن سرو که دل
روزگاری است که این تخم بلا میکارد ۲
شکرین لعل لبش را سپه خط چو گرفت
چون مگس عاشق مسکین پس سر میخارد ۳
آخر ای همنفسان کیست که از راه کرم
خاری از پای من سوخته بیرون آرد ۴
بار دل چند کشی اهلی ازین سنگدلان؟
باری از جان تو این بار خدا بردارد ۵
سبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد ۱
تا چه برمیدهد آخر غم آن سرو که دل
روزگاری است که این تخم بلا میکارد ۲
شکرین لعل لبش را سپه خط چو گرفت
چون مگس عاشق مسکین پس سر میخارد ۳
آخر ای همنفسان کیست که از راه کرم
خاری از پای من سوخته بیرون آرد ۴
بار دل چند کشی اهلی ازین سنگدلان؟
باری از جان تو این بار خدا بردارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۴ - کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند
گوهر بعدی:شماره ۶۵۶ - گویند که با غیری وین گرچه یقین باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
