شماره ۶۵۳ - غم و فرح بمن می پرست میگذرد

غم و فرح بمن می پرست میگذرد
که در دو صاف جهان هر چه هست می گذرد ۱

نه آنچنان گذرد عیش ما که میخواهیم
ولی بهمت رندان مست می گذرد ۲

چو بخت نیست به شیرین کجا رسد فرهاد
درین معامله کی زوردست می گذرد ۳

دلم چو غنچه ازان گل چه طرف بر بندد
که چون نسیم بقصد شکست می گذرد ۴

عجب که خانه عاشق نیفتد از بنیاد
که سیل گریه اش از پای بست می ذرد ۵

نشسته یی بدر صبر تا به کی اهلی
بپای خیز که کار از نشست می گذرد ۶