هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت و تشبیهات زیبا برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و روحانی استفاده میکند. شاعر از غمزههای خونریز، لب لعل، دندان تیز، یوسف، باغبان، نرگس مست، و زلف دلاویز به عنوان نمادهایی برای توصیف عشق و جذابیت معشوق بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات عمیق نیاز به درک ادبی بالاتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۶۶۵ - گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
بر لب لعل تو دندان همه کس تیز کند ۱
تا فلک دیدترا ز یوسف بگذاشت
باغبان تربیت گلبن نو خیز کند ۲
نرگس مست نو گر رهزن مردم نشود
بر من گوشه نشین فتنه که انگیز کند؟ ۳
سخن تلخ به بیمار غمت لایق نیست
مگرش خنده شیرین شکرآمیز کند ۴
اهلی از پرتو زنار نبیند کافر
آنچه بادین من آن زلف دلاویز کند ۵
بر لب لعل تو دندان همه کس تیز کند ۱
تا فلک دیدترا ز یوسف بگذاشت
باغبان تربیت گلبن نو خیز کند ۲
نرگس مست نو گر رهزن مردم نشود
بر من گوشه نشین فتنه که انگیز کند؟ ۳
سخن تلخ به بیمار غمت لایق نیست
مگرش خنده شیرین شکرآمیز کند ۴
اهلی از پرتو زنار نبیند کافر
آنچه بادین من آن زلف دلاویز کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۴ - دلم بریان و تن سوزان و آهم آتشین باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۶۶ - گهی که بر منت از مرحمت نظر باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
