خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از احساسات شدید خود نسبت به معشوق سخن میگوید. او از تپش قلب، خشکی لب و اشک چشم خود در حضور معشوق میگوید و به یادآوری لحظات شیرین با معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی خود اشاره میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق شدید و احساسات پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۶۶۶ - گهی که بر منت از مرحمت نظر باشد
گهی که بر منت از مرحمت نظر باشد
طپیدن دل ریشم زیاده تر باشد ۱
بصد نشاط رسم سوی تو چو باز آیم
دلم طپان و لبم خشک و دیده تر باشد ۲
بحالتی ز لبت دیده ام شکر خندی
که تا قیامتم آن شیوه در نظر باشد ۳
ببوی زلف تو میرم که سازدم هشیار
گهی که بر من بیخود ترا گذر باشد ۴
به مهر اهلی از آن گرم شد دلت آخر
که آه سوخته را عاقبت اثر باشد ۵
طپیدن دل ریشم زیاده تر باشد ۱
بصد نشاط رسم سوی تو چو باز آیم
دلم طپان و لبم خشک و دیده تر باشد ۲
بحالتی ز لبت دیده ام شکر خندی
که تا قیامتم آن شیوه در نظر باشد ۳
ببوی زلف تو میرم که سازدم هشیار
گهی که بر من بیخود ترا گذر باشد ۴
به مهر اهلی از آن گرم شد دلت آخر
که آه سوخته را عاقبت اثر باشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۵ - گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
گوهر بعدی:شماره ۶۶۷ - مرا از دوریت تا کی صبوری کار خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.