هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از احساسات شدید خود نسبت به معشوق سخن میگوید. او از تپش قلب، خشکی لب و اشک چشم خود در حضور معشوق میگوید و به یادآوری لحظات شیرین با معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق شدید و احساسات پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۶۶۶ - گهی که بر منت از مرحمت نظر باشد
گهی که بر منت از مرحمت نظر باشد
طپیدن دل ریشم زیاده تر باشد ۱
بصد نشاط رسم سوی تو چو باز آیم
دلم طپان و لبم خشک و دیده تر باشد ۲
بحالتی ز لبت دیده ام شکر خندی
که تا قیامتم آن شیوه در نظر باشد ۳
ببوی زلف تو میرم که سازدم هشیار
گهی که بر من بیخود ترا گذر باشد ۴
به مهر اهلی از آن گرم شد دلت آخر
که آه سوخته را عاقبت اثر باشد ۵
طپیدن دل ریشم زیاده تر باشد ۱
بصد نشاط رسم سوی تو چو باز آیم
دلم طپان و لبم خشک و دیده تر باشد ۲
بحالتی ز لبت دیده ام شکر خندی
که تا قیامتم آن شیوه در نظر باشد ۳
ببوی زلف تو میرم که سازدم هشیار
گهی که بر من بیخود ترا گذر باشد ۴
به مهر اهلی از آن گرم شد دلت آخر
که آه سوخته را عاقبت اثر باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۵ - گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
گوهر بعدی:شماره ۶۶۷ - مرا از دوریت تا کی صبوری کار خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.