شماره ۶۸۸ - گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید

گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید
کز آه من سوخته بوی جگر آید ۱

از ضعف چنانم که اگر ناله کشد دل
بیهوش شوم تا نفسی چند بر آید ۲

دایم برهت پیش صبا دیده گشایم
باشد که دمی گردی از آن رهگذر آید ۳

از درد تو چون ناله کنم خلق بگریند
هر ناله که از درد بود کار گر آید ۴

جایی که کشی تیغ پی قتل محبان
اهلی اگرش ره بود اینجا بسر آید ۵