شماره ۶۸۹ - از خاک رهم عشق بر افلاک برآرد

از خاک رهم عشق بر افلاک برآرد
چون ذره مرا مهر تو از خاک برآرد ۱

تا رفت گل روی تو از گلشن چشمم
مژگان در چشم از خس و خاشاک برآرد ۲

شبها بسر خاک شهیدت نه چراغ است
آهی است که او از جگر چاک برآرد ۳

از آه من آسوده نباشد ملایک
کاین آتش دل دود ز افلاک برآرد ۴

بزدود مه روی تو از صیقل ابرو
هر زنک که آیینه ادراک برآرد ۵

هر خار که آلوده بپای سگت از خون
چشم از مژه اشک فشان پاک برآرد ۶

شد در صدف دیده اهلی در اشکی
هر ژاله که آن روی عرقناک برآرد ۷