هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. شاعر از درد عشق و اشتیاق به معشوق مینالد و بیان میکند که عشق واقعی نیازمند فداکاری و گذشتن از خود است. او همچنین به زیباییهای عشق اشاره میکند و اینکه عشق میتواند حتی زشتترین چیزها را زیبا کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و فداکاری نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۹۰ - آگه از شمع رخش هم عاشقی چون من شود
آگه از شمع رخش هم عاشقی چون من شود
هر کجا در گیرد آتش سوزاو روشن شود ۱
یارمیباید که باشد، خانه گو ویرانه باش
زانکه گر گلخن بود از روی او گلشن شود ۲
عشقبازان را بدل باری که خوانندش بلا
دانه مهری بود پرورش خرمن شود ۳
شوخ خونخواری که هر کس دید آهی میکشد
آه از آنجانی که آن خونخواره را مسکن شود ۴
گرتنت سوزد چو شمع از عشق اهلی غم مخور
عاشق آزاده کی هرگز اسیر تن شود ۵
هر کجا در گیرد آتش سوزاو روشن شود ۱
یارمیباید که باشد، خانه گو ویرانه باش
زانکه گر گلخن بود از روی او گلشن شود ۲
عشقبازان را بدل باری که خوانندش بلا
دانه مهری بود پرورش خرمن شود ۳
شوخ خونخواری که هر کس دید آهی میکشد
آه از آنجانی که آن خونخواره را مسکن شود ۴
گرتنت سوزد چو شمع از عشق اهلی غم مخور
عاشق آزاده کی هرگز اسیر تن شود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۹ - از خاک رهم عشق بر افلاک برآرد
گوهر بعدی:شماره ۶۹۱ - مرا که گبر و مسلمان نظر پرست شناسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.