گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد

سه کس را شنیدم که غیبت رواست
وز این درگذشتی چهارم خطاست ۱

یکی پادشاهی ملامت پسند
کز او بر دل خلق بینی گزند ۲

حلال است از او نقل کردن خبر
مگر خلق باشند از او بر حذر ۳

دوم پرده بر بی حیائی متن
که خود می‌درد پرده بر خویشتن ۴

ز حوضش مدار ای برادر نگاه
که او می‌درافتد به گردن به چاه ۵

سوم کژ ترازوی ناراست خوی
ز فعل بدش هرچه دانی بگوی ۶