هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق نافرجام و رشک و غبطه به رقیب سخن میگوید. شاعر از بیوفایی معشوق شکایت دارد و آرزوی مرگ رقیب یا خودش را میکند. همچنین، از غیرت و درد ناشی از عشق و جفای معشوق مینالد و به فلک و طبیب بیوفا اعتراض میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاه تلخ مانند رشک، مرگ و جفاست که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم پیچیدهی عرفانی و عاشقانه دارد.
شماره ۶۹۶ - رشک رقیب تا کیم ای بیوفا کشد
رشک رقیب تا کیم ای بیوفا کشد
خواهم اجل رقیب ترا یا مرا کشد ۱
میرم ز درد اگر بتو گوید کسی سخن
غیرت بلاست وه که مرا این بلا کشد ۲
پروانه یی که رشک ز بیگانه میبرد
دستش بغیر چون نرسد خویش را کشد ۳
تا کی فلک به مهر جهانی بپرورد
وان ناخدای ترس به تیغ جف کشد ۴
باری بپرس اهلی از آن بیوفا طبیب
کآخر چو خسته یی ننوازد چرا کشد ۵
خواهم اجل رقیب ترا یا مرا کشد ۱
میرم ز درد اگر بتو گوید کسی سخن
غیرت بلاست وه که مرا این بلا کشد ۲
پروانه یی که رشک ز بیگانه میبرد
دستش بغیر چون نرسد خویش را کشد ۳
تا کی فلک به مهر جهانی بپرورد
وان ناخدای ترس به تیغ جف کشد ۴
باری بپرس اهلی از آن بیوفا طبیب
کآخر چو خسته یی ننوازد چرا کشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۵ - صبا چو جعد سر زلف یار من بگشود
گوهر بعدی:شماره ۶۹۷ - هرچند بیخم میکنی، وصلت گرم خرم کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.