شماره ۶۹۸ - دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بود

دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بود
غرقه بخون دل شود گر همه چشم من بود ۱

آه که گیردم نفس راه گلو ز بخت بد
در نفسی که بامنش یار سر سخن بود ۲

می بدهم که بیخودی می نهلد که چون منی
خون خورد و لب تواش پیش لب و دهن بود ۳

گر بگشایی ام کفن لاله صفت ز بعد مرگ
زآتش داغ غم دلم سوخته در کفن بود ۴

مردم روزگار را ماتم اگر ز مردن است
اهلی نا امید را ماتم زیستن بود ۵