هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیباییهای طبیعت و عشق الهی اشاره دارد. شاعر از گل و بلبل به عنوان نمادهای زیبایی و عشق استفاده میکند و به مفاهیمی مانند صبر، عشق حقیقی، و پاکی دل میپردازد. همچنین، تأکید بر این است که تنها عاشقان واقعی میتوانند بار غم را تحمل کنند و دلهای پاک مانند آیینهای صاف هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۶۹۹ - چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل میکند
چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل میکند
از جمال گل قیاس حال بلبل میکند ۱
هر که را چون کوهکن لعل لب شیرین هواست
بار کوه غم بیاد او تحمل میکند ۲
عاشقی کز زهره رویان دل بوصل آلوده کرد
گر ملک باشد که عشق او تنزل میکند ۳
در دل پاکان که از روی صفا آیینه است
مدعی نا پاکی خود را تعقل میکند ۴
جز بخاک کوی او اهلی نیارد سر فرو
آسمان بیهوده از وی این تخیل میکند ۵
از جمال گل قیاس حال بلبل میکند ۱
هر که را چون کوهکن لعل لب شیرین هواست
بار کوه غم بیاد او تحمل میکند ۲
عاشقی کز زهره رویان دل بوصل آلوده کرد
گر ملک باشد که عشق او تنزل میکند ۳
در دل پاکان که از روی صفا آیینه است
مدعی نا پاکی خود را تعقل میکند ۴
جز بخاک کوی او اهلی نیارد سر فرو
آسمان بیهوده از وی این تخیل میکند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۸ - دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بود
گوهر بعدی:شماره ۷۰۰ - کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
