خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیباییهای طبیعت و عشق الهی اشاره دارد. شاعر از گل و بلبل به عنوان نمادهای زیبایی و عشق استفاده میکند و به مفاهیمی مانند صبر، عشق حقیقی، و پاکی دل میپردازد. همچنین، تأکید بر این است که تنها عاشقان واقعی میتوانند بار غم را تحمل کنند و دلهای پاک مانند آیینهای صاف هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۶۹۹ - چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل میکند
چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل میکند
از جمال گل قیاس حال بلبل میکند ۱
هر که را چون کوهکن لعل لب شیرین هواست
بار کوه غم بیاد او تحمل میکند ۲
عاشقی کز زهره رویان دل بوصل آلوده کرد
گر ملک باشد که عشق او تنزل میکند ۳
در دل پاکان که از روی صفا آیینه است
مدعی نا پاکی خود را تعقل میکند ۴
جز بخاک کوی او اهلی نیارد سر فرو
آسمان بیهوده از وی این تخیل میکند ۵
از جمال گل قیاس حال بلبل میکند ۱
هر که را چون کوهکن لعل لب شیرین هواست
بار کوه غم بیاد او تحمل میکند ۲
عاشقی کز زهره رویان دل بوصل آلوده کرد
گر ملک باشد که عشق او تنزل میکند ۳
در دل پاکان که از روی صفا آیینه است
مدعی نا پاکی خود را تعقل میکند ۴
جز بخاک کوی او اهلی نیارد سر فرو
آسمان بیهوده از وی این تخیل میکند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۸ - دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بود
گوهر بعدی:شماره ۷۰۰ - کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
