هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به زیباییهای معشوق و قدرت عشق میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی یاد میکند که دردها را التیام میبخشد و از معشوق به عنوان موجودی فراتر از زمان و مکان سخن میگوید. همچنین، اشارهای به فانی بودن دنیا و آرزوهای انسان دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از واژهها و استعارههای بهکاررفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شماره ۷۱۷ - آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
عالمی کشت چه پروای قیامت دارد ۱
عشق را خاصیت این است که با هرکه بود
روزگار از همه دردش بسلامت دارد ۲
داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک
تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد ۳
عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس
هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد ۴
اهلی از راهروان است درین خانه خاک
دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد ۵
عالمی کشت چه پروای قیامت دارد ۱
عشق را خاصیت این است که با هرکه بود
روزگار از همه دردش بسلامت دارد ۲
داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک
تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد ۳
عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس
هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد ۴
اهلی از راهروان است درین خانه خاک
دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۶ - ایخوش آنکس که چو گل مستی بیباک کند
گوهر بعدی:شماره ۷۱۸ - مرا تصور وصلت خیال باطل بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.