شماره ۷۲۵ - خوش آنکه دل زغم هجر بر کناری بود

خوش آنکه دل زغم هجر بر کناری بود
زیمن وصل تو فرخنده روزگاری بود ۱

هزار زخم اگر میرسید خوش بودم
که مرهم دلم از وصل چون تو یاری بود ۲

تو آن گلی که فلک با وجود یوسف هم
به نوبهار تواش چشم انتظاری بود ۳

دلم زهجر تو شد همچو غنچه پژمرده
خوش آنکه همچو نسیمت بمن گذاری بود ۴

تنم بباد فنا شد ولی خوشم کآخر
ز راه ما و تو برخاست گر غباری بود ۵

کس این زمان نشمارد بهیچ اهلی را
خوش آنکه پیش سگان تو در شماری بود ۶