هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی به زیباییهای معشوق و دردهای عشق اشاره دارد. شاعر از ترکیب جان خود با مهر معشوق، رشک برانگیزی معشوق، و آمیختگی عالم با خون سخن میگوید. همچنین، به بینظیر بودن معشوق و نمکینی چهرهاش اشاره میکند و در پایان، از دل خوشیهای جهان و دل غمگین خود میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند 'در خون یکدیگر سرشتهاند' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۷۵۳ - روزی که قدسیان گل آدم سرشته اند
روزی که قدسیان گل آدم سرشته اند
جان مرا و مهر تو باهم سرشته اند ۱
از رشک آنکه با همه کس جلوه میکنی
در خون یکدگر همه عالم سرشته اند ۲
حور و پری بخواب نه بیند فرشته هم
این چاشنی که با گل آدم سرشته اند ۳
هرگز ندیده ام نمکین صورتی چو تو
آری بدین نمک گل کس کم سرشته اند ۴
کس نیست در جهان که ندارد دل خوشی
اهلی دل من است که با غم سرشته اند ۵
جان مرا و مهر تو باهم سرشته اند ۱
از رشک آنکه با همه کس جلوه میکنی
در خون یکدگر همه عالم سرشته اند ۲
حور و پری بخواب نه بیند فرشته هم
این چاشنی که با گل آدم سرشته اند ۳
هرگز ندیده ام نمکین صورتی چو تو
آری بدین نمک گل کس کم سرشته اند ۴
کس نیست در جهان که ندارد دل خوشی
اهلی دل من است که با غم سرشته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵۲ - خوبان اگرچه در پی دلهای خسته اند
گوهر بعدی:شماره ۷۵۴ - مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.