هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به زیبایی‌های معشوق و دردهای عشق اشاره دارد. شاعر از ترکیب جان خود با مهر معشوق، رشک برانگیزی معشوق، و آمیختگی عالم با خون سخن می‌گوید. همچنین، به بی‌نظیر بودن معشوق و نمکینی چهره‌اش اشاره می‌کند و در پایان، از دل خوشی‌های جهان و دل غمگین خود می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند 'در خون یکدیگر سرشته‌اند' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۷۵۳ - روزی که قدسیان گل آدم سرشته اند

روزی که قدسیان گل آدم سرشته اند
جان مرا و مهر تو باهم سرشته اند ۱

از رشک آنکه با همه کس جلوه میکنی
در خون یکدگر همه عالم سرشته اند ۲

حور و پری بخواب نه بیند فرشته هم
این چاشنی که با گل آدم سرشته اند ۳

هرگز ندیده ام نمکین صورتی چو تو
آری بدین نمک گل کس کم سرشته اند ۴

کس نیست در جهان که ندارد دل خوشی
اهلی دل من است که با غم سرشته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۵۲ - خوبان اگرچه در پی دلهای خسته اند
گوهر بعدی:شماره ۷۵۴ - مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.