شماره ۷۶۱ - رخ تو داغ کهن تازه از ملاحت کرد

رخ تو داغ کهن تازه از ملاحت کرد
ملاحت تو مرا تازه صد جراحت کرد ۱

طریق زنده دلان در غم تو بیداری است
کسیکه مرد درین راه خواب راحت کرد ۲

اگرچه چون گل نو آفتاب صبح دمید
رخ تواش خجل از غایت صباحت کرد ۳

ز حیرت رخ خوب تو لال شد بلبل
اگرچه پیش گل اظهار صد فصاحت کرد ۴

ندید به زه دهان تو چشمه نوشی
خضر که روی زمین سر بسر سیاحت کرد ۵

حدیث اهلی از آن نیست خالی از نمکی
که از لبان تو دریوزه ملاحت کرد ۶