شماره ۷۷۰ - دی نظر دیده بر آن نعل سم توسن کرد

دی نظر دیده بر آن نعل سم توسن کرد
صیقلی دید که آیینه جان روشن کرد ۱

دوست شد یارم و یاران بمن اغیار شدند
دوست بنگر که همه خلق جهان دشمن کرد ۲

این نه آن بود که شد همسخنم وقت وداع
جان من بود که میرفت و سخن با من کرد ۳

خار در دیده من باد بجای مژه ام
گر دلم بی رخ او چشم سوی گلشن کرد ۴

عاشق غمزده بی او چو بگلشن بگذشت
گلشن او دو دل سوخته چون گلخن کرد ۵

دل تاریک مرا خانه خود کرد و خوش است
که به تیر مژه آن خانه پر از روزن کرد ۶

سایه بر عرش برین کی برسد چون خورشید
هرکه چون اهلی مسکین نه در او مسکین کرد ۷