شماره ۷۷۷ - ایشه خوبان که ملک حسنت ارزانی بود

ایشه خوبان که ملک حسنت ارزانی بود
ناز پنهان تو با من خیر پنهانی بود ۱

دل از آن سیب ذقن پر قطره خون چون انار
به که درج لعل پر یاقوت رمانی بود ۲

من که روی از هر دو عالم در تو بت آورده ام
گر تو روی از من بتابی نامسلمانی بود ۳

مردم چشمم بخون غرقند از موج سرشک
وای بر مردم چو موج بحر طوفانی بود ۴

پاکدامانی چو شمع و نور بارد از رخت
پاکدامانی دلیلش روی نورانی بود ۵

بلبل این باغم و یک نکته گویم از هزار
کز هزاران در یکی فهم سخندانی بود ۶

تا غزلگو شد چو مجنون اهلی از آن نوغزال
هر کجا بینی غزالی در غزلخوانی بود ۷