خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلگونه، درباره عشق نافرجام و درد هجران است. شاعر از معشوقی پریچهره میگوید که با ناز و کرشمههایش دلها را میرباید، اما به عاشق بیوفا میکند. همچنین اشارهای به مفاهیمی مانند غرور، مالپرستی و مقایسههای اجتماعی دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات اجتماعی و فلسفی موجود در متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۰۵ - اگر آن پری بعاشق نظر از وصال دارد
اگر آن پری بعاشق نظر از وصال دارد
ز کرشمه اش که داند که چه در خیال دارد ۱
دل تیره بخت مارا چه سعادتی ازین به
که ز ما برید و اکنون بتو اتصال دارد ۲
مرو ای پری ببستان دل گل بخون مگردان
که بسینه خارخاری گل از آن جمال دارد ۳
غم هجر اگر رساند همه را بحال مردن
تو کجا ز ناز پرسی که کسی چه حال دارد ۴
به کسی نمی نماید خضر آب زندگانی
ز لب تو آب حیوان مگر انفعال دارد ۵
بزمین رقیب ترسم که فرو رود چو قارون
که کمال سر گرانی ز غرور مال دارد ۶
به سگش چگونه اهلی ز کمال خود زند دم
که به نسبت سگ او صفت کمال دارد ۷
ز کرشمه اش که داند که چه در خیال دارد ۱
دل تیره بخت مارا چه سعادتی ازین به
که ز ما برید و اکنون بتو اتصال دارد ۲
مرو ای پری ببستان دل گل بخون مگردان
که بسینه خارخاری گل از آن جمال دارد ۳
غم هجر اگر رساند همه را بحال مردن
تو کجا ز ناز پرسی که کسی چه حال دارد ۴
به کسی نمی نماید خضر آب زندگانی
ز لب تو آب حیوان مگر انفعال دارد ۵
بزمین رقیب ترسم که فرو رود چو قارون
که کمال سر گرانی ز غرور مال دارد ۶
به سگش چگونه اهلی ز کمال خود زند دم
که به نسبت سگ او صفت کمال دارد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۴ - تا کام ماه یکشب از دیدنش برآمد
گوهر بعدی:شماره ۸۰۶ - به تاج عشق سر آدمی عزیز بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.