خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد فراق و جدایی از یار است. شاعر از وداع یار، اشک‌هایش، و خاطرات گذشته می‌گوید و غم تنهایی و دوری را توصیف می‌کند. او از ناله‌های عاشقانه و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و یادآوری خاطرات گل و سنبل را نیز دردناک می‌داند.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین دشوار باشد.

یارم وداع کرد و ز آغوش میرود
نام وداع می برم و هوش میرود

زان خون دل ز دیده روانست کز نظر
آن نورسیده سرو قباپوش میرود

دوش آن نشاط خنده و امروز گریه یی
کز خاطرم نشاط شب دوش میرود

بی دوست دیک سینه غم جوش میزند
وین خون دیده بر رخ از آن دوش میرود

مشکل حکایتی است که رنجد ز ناله یار
وزناله کار عاشق خاموش میرود

ای باد یاد سنبل و گل پیش ما مکن
چون حرف از آن دو زلف و بناگوش میرود

اهلی زجور یار غباری شد و هنوز
دنبال آن سوار قباپوش میرود

«اهلی شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir