خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد فراق و جدایی از یار است. شاعر از وداع یار، اشکهایش، و خاطرات گذشته میگوید و غم تنهایی و دوری را توصیف میکند. او از نالههای عاشقانه و رنجهای عشق سخن میگوید و یادآوری خاطرات گل و سنبل را نیز دردناک میداند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایین دشوار باشد.
شماره ۸۰۷ - یارم وداع کرد و ز آغوش میرود
یارم وداع کرد و ز آغوش میرود
نام وداع می برم و هوش میرود ۱
زان خون دل ز دیده روانست کز نظر
آن نورسیده سرو قباپوش میرود ۲
دوش آن نشاط خنده و امروز گریه یی
کز خاطرم نشاط شب دوش میرود ۳
بی دوست دیک سینه غم جوش میزند
وین خون دیده بر رخ از آن دوش میرود ۴
مشکل حکایتی است که رنجد ز ناله یار
وزناله کار عاشق خاموش میرود ۵
ای باد یاد سنبل و گل پیش ما مکن
چون حرف از آن دو زلف و بناگوش میرود ۶
اهلی زجور یار غباری شد و هنوز
دنبال آن سوار قباپوش میرود ۷
نام وداع می برم و هوش میرود ۱
زان خون دل ز دیده روانست کز نظر
آن نورسیده سرو قباپوش میرود ۲
دوش آن نشاط خنده و امروز گریه یی
کز خاطرم نشاط شب دوش میرود ۳
بی دوست دیک سینه غم جوش میزند
وین خون دیده بر رخ از آن دوش میرود ۴
مشکل حکایتی است که رنجد ز ناله یار
وزناله کار عاشق خاموش میرود ۵
ای باد یاد سنبل و گل پیش ما مکن
چون حرف از آن دو زلف و بناگوش میرود ۶
اهلی زجور یار غباری شد و هنوز
دنبال آن سوار قباپوش میرود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۰۶ - به تاج عشق سر آدمی عزیز بود
گوهر بعدی:شماره ۸۰۸ - کمال صنع الهی در آن جمال بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
