خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج عاشقانه و ناامیدی از عشق است. شاعر از شکست در عشق و افزایش غم و اندوه خود میگوید و از روزهای سخت و خستهکنندهای سخن میگوید که هر روز سختتر میشوند. او از معشوق میخواهد که بازگردد تا از یاد او دل و دیده را بشوید. در نهایت، شاعر برای معشوق آرزوی خوشبختی میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۸۳۷ - کاکل شکست و شد گره کار بسته تر
کاکل شکست و شد گره کار بسته تر
کار دل شکسته ما شد شکسته تر ۱
ابرو گشاده بود و مرا کار بسته بود
بر زد گره بر ابرو و شد کار بسته تر ۲
اکنون طمع به خسته غم نیست کز دلش
آتش بلندتر شد و افغان نشسته تر ۳
در انتظار روز دگر چند جان دهد
بیمار دل که روز به روز است خسته تر ۴
بازآ که ما بیاد تو از نقش دیگران
دل شسته ایم و دیده ز دل نیز شسته تر ۵
اهلی بیمن عشق تو ای آفتاب حسن
باشد همیشه روز بروزش خجسته تر ۶
کار دل شکسته ما شد شکسته تر ۱
ابرو گشاده بود و مرا کار بسته بود
بر زد گره بر ابرو و شد کار بسته تر ۲
اکنون طمع به خسته غم نیست کز دلش
آتش بلندتر شد و افغان نشسته تر ۳
در انتظار روز دگر چند جان دهد
بیمار دل که روز به روز است خسته تر ۴
بازآ که ما بیاد تو از نقش دیگران
دل شسته ایم و دیده ز دل نیز شسته تر ۵
اهلی بیمن عشق تو ای آفتاب حسن
باشد همیشه روز بروزش خجسته تر ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳۶ - بسنگی دوستان را یاد میدار
گوهر بعدی:شماره ۸۳۸ - پیش خورشید رخش کی ماه گردد جلوه گر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
