هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند معجزه، عشق، رنج و امید استفاده میکند. در آن به معجزه عیسی (ع) در زنده کردن مرده اشاره شده، سپس به شهیدان راه علم پرداخته و در ادامه از عشق و رنج عاشق سخن میگوید. شاعر از تلخی غم شکایت دارد و خواهان آمیختن آن با تریاک (به عنوان نماد تسکین) است. در پایان، اشارهای به نگاه تیز و رنج عشق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین برخی اشارهها مانند «زهر غم» و «تریاک» ممکن است برای سنین پایین نامناسب یا گمراهکننده باشد.
شماره ۸۵۳ - عیسی دم من وقت سماع طرب انگیز
عیسی دم من وقت سماع طرب انگیز
دستی بسوی مرده برافشاند که برخیز ۱
روزیکه شهیدان علم داد برآرند
شرمنده فرهاد بود خسرو پرویز ۲
طوطی همه خاییده سخن گفت ز شکر
گویا خجلش ساخته آن لعل شکر ریز ۳
تا چند خورم زهر غم آخر قدحی بخش
یکبار هم این زهر به تریاک برآمیز ۴
هرگاه که اهلی نگرد بر گل رویت
خاری شکنی بر جگرش از نگه تیز ۵
دستی بسوی مرده برافشاند که برخیز ۱
روزیکه شهیدان علم داد برآرند
شرمنده فرهاد بود خسرو پرویز ۲
طوطی همه خاییده سخن گفت ز شکر
گویا خجلش ساخته آن لعل شکر ریز ۳
تا چند خورم زهر غم آخر قدحی بخش
یکبار هم این زهر به تریاک برآمیز ۴
هرگاه که اهلی نگرد بر گل رویت
خاری شکنی بر جگرش از نگه تیز ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵۲ - جان رفت و دل ز عشق پریشان بود هنوز
گوهر بعدی:شماره ۸۵۴ - گل من مگو که لب را بکسی گشاد هرگز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
