شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش

نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
هرکه در صحرا رآید عقل باشد کمترش ۱

شمع من کاش از سر بیمار هجران بگذرد
کز نظر خواهد شد امشب تا بروز محشرش ۲

بر لب آمد جان بیمارم چه باشد کز کرم
تازه سازد جانم از بوی لب جان پرورش ۳

تابش آتش اگر از آب ننشیند چرا
سوز دیگر میکند پیدا دلم از خنجرش ۴

ما و سوز دل که عالم گر پر از آب بقاست
مرغ آتشخواره جز آتش نباشد در خورش ۵

اینچنین کز سوختن اهلی به بیماری فتاد
خیزد از جا گر برانگیزد صبا خاکسترش ۶

هرکه او لب تشنه مرد از عشق گر باشد در بهشت
آتش لب تشنگی بنشاند آب کوثرش ۷

من کز از استغنای عشقم سوی شاهان چشم نیست
چشم دارم التفاتی از گدایان درش ۸