هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان می‌کند. شاعر از زلف سیاه، روی زیبا و چشم‌های فریبنده معشوق سخن می‌گوید و از درد فراق و اشک‌های بی‌پایان خود می‌نالد. همچنین، او معشوق را به بهشت و درختان طوبی تشبیه می‌کند و از وفاداری و عشق بی‌نظیر او سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و اشک‌های بی‌پایان ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۹۲۵ - چند فتد به کشتنم زلف تو ماه برطرف

چند فتد به کشتنم زلف تو ماه برطرف
روی تو میکشد مرا زلف سیاه برطرف ۱

چشم خوش تو برد دل تهمت او بخط فکند
چون دل برده خواستم کرد نگاه برطرف ۲

تا نرسد غبار دل بر تو ز رهگذار من
سیل سرشک گرد من کرد ز راه برطرف ۳

پیش قد تو کی بود یاد بهشت و طوبیم
نخل گل است در میان شاخ گیاه برطرف ۴

اهلی اگر ترا کشد یار فرشته خوی تو
لاف وفا بهانه بس جرم و گناه برطرف ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲۴ - ز بهر کلبه عاشق دلا مجوی چراغ
گوهر بعدی:شماره ۹۲۶ - مجنون منم گریخته عمری ز بند عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.