هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق ناامیدانه و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او با وجود دردها و زخمهای عاطفی، از بودن با معشوق خونخوار و ستمگر خود لذت میبرد و حتی از تنهایی و آوارگی نیز خوشحال است. این شعر بیانگر احساسات پیچیده و متناقض عاشقی است که در عین رنج، از عشقش لذت میبرد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و پیچیدگیهای روحی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات مانند رنج عاطفی و تناقضات احساسی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۴۴ - عاشق منم که با چو تو خونخواره یی خوشم
عاشق منم که با چو تو خونخواره یی خوشم
قطع امید کرده به نظاره یی خوشم ۱
از های و هوی مطرب و ساقی رمیده ام
باهایهای گریه بیچاره یی خوشم ۲
مسکین من شکسته که صد زخم میخورم
وانگه به خنده یی ز ستمکاره یی خوشم ۳
با آهویان گذار چو مجنون مرا که من
با همچو خود رمیده و آواره یی خوشم ۴
اهلی دلم که پاره شد از غم چو بهر اوست
گر پاره یی به تنگم از آن پاره یی خوشم ۵
قطع امید کرده به نظاره یی خوشم ۱
از های و هوی مطرب و ساقی رمیده ام
باهایهای گریه بیچاره یی خوشم ۲
مسکین من شکسته که صد زخم میخورم
وانگه به خنده یی ز ستمکاره یی خوشم ۳
با آهویان گذار چو مجنون مرا که من
با همچو خود رمیده و آواره یی خوشم ۴
اهلی دلم که پاره شد از غم چو بهر اوست
گر پاره یی به تنگم از آن پاره یی خوشم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴۳ - ما تا حدیث سبز خطان گوش کرده ایم
گوهر بعدی:شماره ۹۴۵ - چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.