هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از دردها و رنجهای خود و دیگران سخن میگوید، از عشق و خدمت به معشوق یاد میکند، و به زیباییهای طبیعت و تأثیر شعر و کلام عیسیگونه اشاره دارد. شاعر از احساسات عمیق و تجربیات عاشقانه خود میگوید و به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق، و امید پرداخته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و درد نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارد.
شماره ۹۴۵ - چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
کاحوال درد خویش فراموش میکنیم ۱
پیش بتان بخدمت اگر دست بسته ایم
دست خیال باتو در آغوش میکنیم ۲
ما را مران ز شکر خود چون مگس به تیغ
کز یاد نوش بر سر خون جوش میکنیم ۳
خون خوردنی که بر دل ما خوشگوار شد
زهریست کز هوای لبت نوش میکنیم ۴
زان جیب غنچه چاک بود در چمن که ما
یادی ز گلرخان قباپوش میکنیم ۵
اهلی به شعر از آن دل ما زنده میکند
کانفاس عیسی از لب او گوش میکنیم ۶
کاحوال درد خویش فراموش میکنیم ۱
پیش بتان بخدمت اگر دست بسته ایم
دست خیال باتو در آغوش میکنیم ۲
ما را مران ز شکر خود چون مگس به تیغ
کز یاد نوش بر سر خون جوش میکنیم ۳
خون خوردنی که بر دل ما خوشگوار شد
زهریست کز هوای لبت نوش میکنیم ۴
زان جیب غنچه چاک بود در چمن که ما
یادی ز گلرخان قباپوش میکنیم ۵
اهلی به شعر از آن دل ما زنده میکند
کانفاس عیسی از لب او گوش میکنیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴۴ - عاشق منم که با چو تو خونخواره یی خوشم
گوهر بعدی:شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.