هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از شکستن پیمانها و عهدها سخن میگوید، از تلاش برای توبه و سپس شکست در آن، و از رهایی از قید و بندهای عقل و خرد. او به دیوانگی و آزادی از conventions اجتماعی اشاره میکند و در نهایت به پذیرش شکست و بیاعتنایی به نظر دیگران میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند دیوانگی و شکستن عهدها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
پیمان دو عالم به دو پیمانه شکستیم ۱
اول چه حکیمانه ره توبه گرفتیم
آخر که شکستیم چه رندانه شکستیم ۲
بستیم ز تعلیم خرد نخل امیدی
آنهم بمراد دل دیوانه شکستیم ۳
باشد که دل دوست نرنجد که غمی نیست
گر در نظر مردم بیگانه شکستیم ۴
مردیم ز غم اهلی و بستیم زبان را
برخیز که هنگامه افسانه شکستیم ۵
پیمان دو عالم به دو پیمانه شکستیم ۱
اول چه حکیمانه ره توبه گرفتیم
آخر که شکستیم چه رندانه شکستیم ۲
بستیم ز تعلیم خرد نخل امیدی
آنهم بمراد دل دیوانه شکستیم ۳
باشد که دل دوست نرنجد که غمی نیست
گر در نظر مردم بیگانه شکستیم ۴
مردیم ز غم اهلی و بستیم زبان را
برخیز که هنگامه افسانه شکستیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴۵ - چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
گوهر بعدی:شماره ۹۴۷ - درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
