خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر رابطه عمیق عاشق و معشوق است. شاعر از صمیمیت و وحدت با معشوق سخن میگوید، عیبپوشی را توصیه میکند، و از قید و بندهای دنیوی گذر کرده است. او به دعا و صدق در عشق امید بسته و از معشوق میخواهد که عهد و وفا را نشکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'کفن' و 'چاک جامه' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۹۶۰ - داند دل تو راز من وزان تو من هم
داند دل تو راز من وزان تو من هم
چون آینه صاف است چه حاجت بسخن هم ۱
عیب من مجنون مکن ار جامه زدم چاک
با جامه چکارست مرا بلکه کفن هم ۲
از ما مرم ای آهوی مشکین که گذشتیم
از خلق جهان بهر تو و قید وطن هم ۳
گر دست دعایی ز سر صدق بر آریم
شاید که توان دست تو بوسید و دهن هم ۴
اهلی مشکن عهد و وفا گرچه که آنشوخ
از عهد فراغش بود از عهد شکن هم ۵
چون آینه صاف است چه حاجت بسخن هم ۱
عیب من مجنون مکن ار جامه زدم چاک
با جامه چکارست مرا بلکه کفن هم ۲
از ما مرم ای آهوی مشکین که گذشتیم
از خلق جهان بهر تو و قید وطن هم ۳
گر دست دعایی ز سر صدق بر آریم
شاید که توان دست تو بوسید و دهن هم ۴
اهلی مشکن عهد و وفا گرچه که آنشوخ
از عهد فراغش بود از عهد شکن هم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵۹ - اگر تو جان طلبی جان در آستین دارم
گوهر بعدی:شماره ۹۶۱ - رفتیم برون زین چمن و هیچ نگفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
