شماره ۹۶۶ - خوش آنکه مست بروی تو دیده باز کنم

خوش آنکه مست بروی تو دیده باز کنم
بخاک افتم و صد سجده نیاز کنم ۱

شبی بخلوت تاریک من بود یارب
که همچو شمع درآیی و در فراز کنم ۲

کرشمه یی کن و جامی بیار ای ساقی
مرا بطاعت و تقوی مهل که ناز کنم ۳

تو آب خضری و من تشنه این کنایت بس
چه حاجتست که دیگر سخن دراز کنم ۴

مجال سجده نمی یابم از نظاره تو
تو خود بگو که من مست چون نماز کنم ۵

ز عشق نیست مرا چاره یی جز این اهلی
که ترک چاره کنم رو بچاره ساز کنم ۶