هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای پنهان خود میگوید، خود را با پروانه و لاله مقایسه میکند و از سوختن و خونین بودن جگرش سخن میگوید. او با وجود نداشتن ثروت، خود را صاحب نظر میداند و از زندگی در گوشه میخانه و مستی یاد میکند. در پایان، با تأکید بر ارزش خود، از کشتن خویش به جای دیگران سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه، استفاده از استعارههای پیچیده مانند سوختن و خونین بودن جگر، و اشاره به مستی و زندگی در میخانه ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا دشوار باشد.
شماره ۹۷۴ - من سوخته خال و خط سیمبرانم
من سوخته خال و خط سیمبرانم
پروانه شمع رخ زیبا پسرانم ۱
شرح غم پنهان چه دهم زانکه چو لاله
پیداست که از وادی خونین جگرانم ۲
دارم نظر پاک اگر هیچ ندارم
غافل مشو از من که ز صاحب نظرانم ۳
این سلطنت و ملک مرا بس که همه عمر
در گوشه میخانه بمستی گذرانم ۴
اهلی اگر آنمه دگران را کشد از ناز
خود را بکشم من که نه کم از دگرانم ۵
پروانه شمع رخ زیبا پسرانم ۱
شرح غم پنهان چه دهم زانکه چو لاله
پیداست که از وادی خونین جگرانم ۲
دارم نظر پاک اگر هیچ ندارم
غافل مشو از من که ز صاحب نظرانم ۳
این سلطنت و ملک مرا بس که همه عمر
در گوشه میخانه بمستی گذرانم ۴
اهلی اگر آنمه دگران را کشد از ناز
خود را بکشم من که نه کم از دگرانم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۳ - ماییم که در دیر خرابات مقیمیم
گوهر بعدی:شماره ۹۷۵ - نه چنان بگرد کویت من ناصبور گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
