هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و فراق سخن میگوید، با تصاویری از درد دل، اشک و خون، و آرزوی وصال. شاعر از دوری معشوق شکایت دارد و تمایل خود را برای قربانی کردن همه چیز در راه عشق بیان میکند. همچنین، اشارهای به ادب و بیادبی در رابطه با معشوق دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'گرییم خون دل' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۹۷۶ - تاچند وصل روی تو ایمه طلب کنیم
تاچند وصل روی تو ایمه طلب کنیم
روزی بدود دل ز فراق تو شب کنیم ۱
تا چند جام لعل نهد لب بلب مرا
ما کاسه های دیده ز خون لب بلب کنیم ۲
مارا که دل چو غنچه ز محنت شکسته اند
با دلشکستگی چه هوای طرب کنیم ۳
دور از قد تو چو نخل تو گرییم خون دل
چندانکه خار بادیه نخل رطب کنیم ۴
هر ذره یی ز عکس جمال تو قبله ایست
گر رو کنیم سوی بتان زین سبب کنیم ۵
وقت است کز هوای تو ای کعبه مراد
مجنون شویم و روی بملک عرب کنیم ۶
اهلی نهاد روی ادب بر ره سگت
گر بی ادب زید بهلاکش ادب کنیم ۷
روزی بدود دل ز فراق تو شب کنیم ۱
تا چند جام لعل نهد لب بلب مرا
ما کاسه های دیده ز خون لب بلب کنیم ۲
مارا که دل چو غنچه ز محنت شکسته اند
با دلشکستگی چه هوای طرب کنیم ۳
دور از قد تو چو نخل تو گرییم خون دل
چندانکه خار بادیه نخل رطب کنیم ۴
هر ذره یی ز عکس جمال تو قبله ایست
گر رو کنیم سوی بتان زین سبب کنیم ۵
وقت است کز هوای تو ای کعبه مراد
مجنون شویم و روی بملک عرب کنیم ۶
اهلی نهاد روی ادب بر ره سگت
گر بی ادب زید بهلاکش ادب کنیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۵ - نه چنان بگرد کویت من ناصبور گردم
گوهر بعدی:شماره ۹۷۷ - چه شود گرت زمانی من دلفکار بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.