شماره ۹۹۰ - تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم

تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم
سوختم چند گره بیهده بر باد زنم ۱

منکه از طالع شوریده خود در بدرم
از که نالم چکنم پیش که فریاد زنم ۲

غم دل چند خورم کی بود آنروز که من
بفراغت نفسی با دل آزاد زنم ۳

هر گهم صورت شیرین نفسی پیش آید
ای بسا آه که بر حسرت فرهاد زنم ۴

اهلی آن غنچه دهن کار بمن تنگ گرفت
وقت آن شد که قدم در عدم آباد زنم ۵