هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عاشقانه، عمیقاً احساسات خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او آرزو می‌کند که بتواند پای معشوق را ببوسد، جای قدم‌هایش را در سجده بوسه زند، و حتی طبیعت را به خاطر شباهت به معشوق ببوسد. شاعر از عشق و اشتیاق شدید خود می‌گوید و از محرومیت‌هایش سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و فکری دارند.

شماره ۹۹۳ - خوش آنکه تو بازآیی و من پای تو بوسم

خوش آنکه تو بازآیی و من پای تو بوسم
در سجده فتم خاک قدمهای تو بوسم ۱

هر جا که تو روزی نفسی جای گرفتی
آنجا روم و گریه کنان جای تو بوسم ۲

در باغ روم بیتو و هر سرو که بینم
پایش بهوای قد و بالای تو بوسم ۳

روی تو تصور کنم و لاله و گل را
از حسرت رخسار دلارای تو بوسم ۴

در خاک کشی آن سر زلف و من محروم
خاک از هوس زلف سمن سای تو بوسم ۵

از مهر تو ای یوسف جان بهره ندارم
گر پای حریفان نه بسودای تو بوسم ۶

هرجا که غزالیست چو مجنون سر و چشمش
از آرزوی نرگس شهلای تو بوسم ۷

خواهم که شوی مست شکر خواب صبوحی
در خواب مگر لعل شکر خای تو بوسم ۸

من اهلی درویش تو ایشاه بتانم
دستی که ببوسم به تمنای تو بوسم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹۲ - هر چند که خود دل ببلای تو سپردم
گوهر بعدی:شماره ۹۹۴ - چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.