شماره ۹۹۵ - من که از دور ترا بینم و مدهوش شوم

من که از دور ترا بینم و مدهوش شوم
کی بود طاقت آنم که هم آغوش شوم ۱

گرچه ناز تو مرا جامه تن کرد قبا
کشته ناز تو ایسرو قباپوش شوم ۲

نالم از درد و زین ناله چو سودی نبود
گریه زار کنم آخر و خاموش شوم ۳

بسکه شیرینی گفتار تو هوشم بربود
نشوم پند کسی گر همه تن گوش شوم ۴

اینکه چون اهلی دلسوخته نالم زانست
که مبادا ز ضمیر تو فراموش شوم ۵