شماره ۱۰۰۳ - خوش آنکه پیش تو دور از دیار خود گریم

خوش آنکه پیش تو دور از دیار خود گریم
بهانه غربت و بر حال زار خود گریم ۱

گهی که خاک شوم خیزم از مزار چو گرد
بچشم خلق روم بر مزار خود گریم ۲

چو شمع گریه بپروانه کی کنم گر سوخت
که گر توان بغم روزگار خود گریم ۳

ز آب دیده خورد کشته امیدم آب
کجاست اشک که بر کشتکار خود گریم ۴

بس است زخم درون چشم خون فشان اهلی
دمی که بر دل و جان فکار خود گریم ۵