شماره ۱۰۰۴ - دل با تو بگفتار و زبان با دگرانم

دل با تو بگفتار و زبان با دگرانم
در دیده تو منظور و بمردم نگرانم ۱

دور از توتنم خسته و دل ریش و جگر چاک
مردن به ازین عمر که من میگذرانم ۲

از هجر تو چون رعد که با ابر بهاریست
فریاد زنان گریه کنان جامه درانم ۳

از شوق سفال سگ کوی تو همه عمر
در کوی وفا خاک ره کوزه گرانم ۴

بر گیسوی حورم تنوان بست بز نجیر
زینگونه که من بسته زلف پسرانم ۵

ای پیک صبا سینه چو چاکست در آخوش
با دل خبری گو که من از ببخبرانم ۶

اهلی نظرم بر قد آن سرو بلندست
هر چند فقیرم نه ز کوته نظرانم ۷