هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن میگوید. او از جفای معشوق، دلشکستگی و اشکهای خونین خود سخن میگوید و با تصاویری مانند شمع سوخته و مرغ نامهبر، عمق رنج خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید مانند دلشکستگی و رنج عشق برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۱۰۰۸ - سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام
سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام
مفکن که من ز طالع خود دلشکسته ام ۱
خونا به گر شدست سرشگم عجب مدار
داغ درون خویش بآن آب شسته ام ۲
ای مرغ نامه بر، ز گزند ایمنی که من
تعویذ چشم زخم ببال تو بسته ام ۳
من چون روم ز کوی تو کز چشم خونفشان
خونم گرفته دامن و در خون نشسته ام ۴
اهلی اگر چه سوختم از داغ عشق او
تا همچو شمع کشته نگردم نرسته ام ۵
مفکن که من ز طالع خود دلشکسته ام ۱
خونا به گر شدست سرشگم عجب مدار
داغ درون خویش بآن آب شسته ام ۲
ای مرغ نامه بر، ز گزند ایمنی که من
تعویذ چشم زخم ببال تو بسته ام ۳
من چون روم ز کوی تو کز چشم خونفشان
خونم گرفته دامن و در خون نشسته ام ۴
اهلی اگر چه سوختم از داغ عشق او
تا همچو شمع کشته نگردم نرسته ام ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۷ - در سجود آستانت از سفر باز آمدیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۹ - با کس سخن مگو که من از غیرت آتشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.