خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن میگوید. او از جفای معشوق، دلشکستگی و اشکهای خونین خود سخن میگوید و با تصاویری مانند شمع سوخته و مرغ نامهبر، عمق رنج خود را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید مانند دلشکستگی و رنج عشق برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۱۰۰۸ - سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام
سنگ جفا بقصد دل زار خسته ام
مفکن که من ز طالع خود دلشکسته ام ۱
خونا به گر شدست سرشگم عجب مدار
داغ درون خویش بآن آب شسته ام ۲
ای مرغ نامه بر، ز گزند ایمنی که من
تعویذ چشم زخم ببال تو بسته ام ۳
من چون روم ز کوی تو کز چشم خونفشان
خونم گرفته دامن و در خون نشسته ام ۴
اهلی اگر چه سوختم از داغ عشق او
تا همچو شمع کشته نگردم نرسته ام ۵
مفکن که من ز طالع خود دلشکسته ام ۱
خونا به گر شدست سرشگم عجب مدار
داغ درون خویش بآن آب شسته ام ۲
ای مرغ نامه بر، ز گزند ایمنی که من
تعویذ چشم زخم ببال تو بسته ام ۳
من چون روم ز کوی تو کز چشم خونفشان
خونم گرفته دامن و در خون نشسته ام ۴
اهلی اگر چه سوختم از داغ عشق او
تا همچو شمع کشته نگردم نرسته ام ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۷ - در سجود آستانت از سفر باز آمدیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۹ - با کس سخن مگو که من از غیرت آتشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.