شماره ۱۰۰۹ - با کس سخن مگو که من از غیرت آتشم

با کس سخن مگو که من از غیرت آتشم
آهی مباد کز جگر گرم برکشم ۱

من آن گلم که آتش سوزنده ام تمام
آن به که باد نسازد مشوشم ۲

گر ناله یی کنم نه ز بیدردیم بود
من عاشق صبورم و با درد خود خوشم ۳

چشم تو ساقیم شد و دشمن زرشک سوخت
او می خیال دارد و من زهر میچشم ۴

از آه گرم و سرد نشد دیده روشنم
با آنکه همچو شمع همه شب در آتشم ۵

آلوده دامنم نشماری که در رهت
چون آب دیده پاک دل و صاف و بیغشم ۶

اهلی منم که چون سگ دیوانه روز و شب
سر گشته هر طرف ز پی آن پریوشم ۷