هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عاشقانه، خود را فدایی و سپند معشوق میداند که آمادهی سوختن و فداکاری است. او از درد عشق و فراق مینالد و اشکهایش را نشانهی وفاداری میداند. شاعر معشوق را سرو ناز و خود را نیازمند او توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و فداکاری نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۰۱۶ - تو عیش کن بفراغت که من سپند توام
تو عیش کن بفراغت که من سپند توام
بسوز آتش دل دفع هر گزند توام ۱
غبار دیده بر گرد رهگذارت از آن
گشاده چشم براه سم سمند توام ۲
دل کباب مرا نیست غیر گریه تلخ
ز بسکه سوخته لعل نوشخند توام ۳
شراب تلخ چنانم کجا برد از هوش
که تلخی سخنی از لب چو قند توام ۴
تراست ناز و مرا صد نیاز چون اهلی
تو سرو ناز منی من نیازمند توام ۵
بسوز آتش دل دفع هر گزند توام ۱
غبار دیده بر گرد رهگذارت از آن
گشاده چشم براه سم سمند توام ۲
دل کباب مرا نیست غیر گریه تلخ
ز بسکه سوخته لعل نوشخند توام ۳
شراب تلخ چنانم کجا برد از هوش
که تلخی سخنی از لب چو قند توام ۴
تراست ناز و مرا صد نیاز چون اهلی
تو سرو ناز منی من نیازمند توام ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۵ - پیش تو غم دل که نهان بود نگفتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱۷ - سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.