هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و مستی، پیری و جوانی، و تضادهای درونی خود سخن میگوید. او از عشق به معشوق و رنجهای ناشی از آن مینالد، در حالی که خود را درگیر تناقضهایی مانند عشق به دنیا و میل به پستی میبیند. همچنین، او از آرامش گذشته و ناآرامی حال خود یاد میکند و به خاموشی و گاهگاهی مستی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مستی و تناقضهای وجودی نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۱۰۲۵ - عمریست کز عشق بتان این شور و مستی میکنم
عمریست کز عشق بتان این شور و مستی میکنم
پیرانه سر با کودکان صورت پرستی میکنم ۱
جان طایر عشرست و من با دانه خالی خوشم
او سوی بالا میرود من میل پستی میکنم ۲
همچون نسیم آسوده دل بودم بباغ نیستی
اکنون بسر اینخاک غم از دست هستی میکنم ۳
من در پی آغوش او او خود نگنجد در جهان
اینتنگ چشمی بین که من با تنگدستی میکنم ۴
اهلی بوصف گلرخان حسن ادب خاموشی است
من مرغ خاموشم ولی گه گاه مستی میکنم ۵
پیرانه سر با کودکان صورت پرستی میکنم ۱
جان طایر عشرست و من با دانه خالی خوشم
او سوی بالا میرود من میل پستی میکنم ۲
همچون نسیم آسوده دل بودم بباغ نیستی
اکنون بسر اینخاک غم از دست هستی میکنم ۳
من در پی آغوش او او خود نگنجد در جهان
اینتنگ چشمی بین که من با تنگدستی میکنم ۴
اهلی بوصف گلرخان حسن ادب خاموشی است
من مرغ خاموشم ولی گه گاه مستی میکنم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۲۴ - ایگل که بوصل تو رسیدن نتوانم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲۶ - چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.