هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، توصیفی از عشق و درد فراق است. شاعر از زیبایی معشوق و رنج دوری از او میگوید و امید به پایان این درد دارد. همچنین، از جور و ستم دنیا شکایت میکند و آرزوی تسلی دل پریشان خود را دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و جور دنیا نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۰۲۶ - چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینم
چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینم
ز روز دیگر افزون است هر روزش که میبینم ۱
نهال نورس قدش گذشت از قامت طوبی
از اینهم بگذرد زین بخت فیروزش که میبینم ۲
نه تنها درد نادیدن ز منع دشمنم سوزد
ز نادیدن بتر جور بد آموزش که میبینم ۳
دل ریش پریشانم یکی کز لطف جمع آرد
که خواهد بود غیر تیر دلدوزش که میبینم ۴
تن بیمار اهلی کز تب هجران همی سوزد
عجب گر جان برد چونشمع ازین سوزش که میبینم ۵
ز روز دیگر افزون است هر روزش که میبینم ۱
نهال نورس قدش گذشت از قامت طوبی
از اینهم بگذرد زین بخت فیروزش که میبینم ۲
نه تنها درد نادیدن ز منع دشمنم سوزد
ز نادیدن بتر جور بد آموزش که میبینم ۳
دل ریش پریشانم یکی کز لطف جمع آرد
که خواهد بود غیر تیر دلدوزش که میبینم ۴
تن بیمار اهلی کز تب هجران همی سوزد
عجب گر جان برد چونشمع ازین سوزش که میبینم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۲۵ - عمریست کز عشق بتان این شور و مستی میکنم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲۷ - سوختم از نوش وصلت کارزو میداشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.