شماره ۱۰۳۲ - پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم

پیش تو ایطبیب جان بسکه ز خویش میروم
حال نگفته از درت بادل ریش میروم ۱

از همه کس چو ذره ام پیش تو آفتاب پس
گر بمنت نظر بود از همه پیش میروم ۲

پیش زبان مدعی چون مگسم چه غم بود
من که بباد نوش تو بر سر نیش میروم ۳

پیش تو آفتاب اگر ذره صفت ز جا روم
مهر تو میکشد مرا من نه بخویش میروم ۴

عشق بتان شد از ازل کیش من ایخدا پرست
عیب چه میکنی مرا کز پی کیش میروم ۵

منکه چو طفل اشک خود زاده کوی دوستم
اهلی از آن درم مکن منع که بیش میروم ۶