شماره ۱۰۳۱ - کاش آنزمان که سوخته میشد ستاره ام

کاش آنزمان که سوخته میشد ستاره ام
میسوخت اول این جگر پاره پاره ام ۱

گاهی که تیغ خشم کشی، در میانه ام
وانگه که بزم عیش کنی بر کناره ام ۲

چندانکه بیش بنگرمت تشنه تر شوم
ز آب حیات سیر نسازد نظاره ام ۳

تا کی خورم چو صورت سنگ از زمانه زخم
من سخت دل نه آدمیم سنگ باره ام ۴

بهر خدا شفاعت یاران مکن قبول
زارم بکش که نیست جز این هیچ چاره ام ۵

ایشمع حسن اینهمه گرمی چه حاجتست
من آن خخسم که منتظر یکشراره ام ۶

جان گر قبول ورنه قبول اختیار ازوست
اهلی درین معامله من هیچکاره ام ۷