هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق شدید و دیوانه‌وار خود می‌گوید که باعث شده است به رغم نگاه دیگران، شادمانه زندگی کند. او از داغ عشق سخن می‌گوید که حتی کافران نیز آن را نمی‌پسندند و امیدوار است به معشوقش بپیوندد. شاعر خود را همچون مجنون می‌داند و از پندهای دیگران بی‌نیاز است، چرا که در عشق، وحشی و آزاد است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.

شماره ۱۰۵۹ - دیوانه عشقم دهن از خنده نبندم

دیوانه عشقم دهن از خنده نبندم
گریند بمن مردم و من برهمه خندم ۱

داغی که مرا هست رقیب از تو مبیناد
کاین داغ جگر سوز بکافر نپسندم ۲

گلدسته حسنی تو و من شاخ گیاهی
امید من آنست که خود را بتو بندم ۳

من بهر تو در آتشم ایسرو تو خوشباش
پروا مکن از سوختن من که سپندم ۴

مخمورم و درمان می تلخست طبیبان
بیمار نیم من که دهی شربت قندم ۵

من با دل مجنون نتوانم که برآیم
پندم مده ایشیخ و منه بیهده بندم ۶

من اهلی مجنونم و وحشی ز دو عالم
کو طرفه غزالی که درآرد به کمندم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۸ - من کز غمت ز دیده می لاله گون خورم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶۰ - توبه کردم عمری اکنون باده صافی میکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.