شماره ۱۰۶۱ - شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدم

شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدم
روز وصال باز جگر بیش سوزدم ۱

این هم ز مهر نیست که چندان نظر کند
خواهد کزین نمک جگر ریش سوزدم ۲

یارب چه حالتست که بیگانگان بمن
سوزند بیش از آنکه دل خویش سوزدم ۳

زینگونه کز فغان نگذارم بخواب کس
ترسم که آه مردم درویش سوزدم ۴

اهلی ز داغ عشق نسوزم که سوختن
خوشتر که طعنه های بد اندیش سوزدم ۵