هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر اشتیاق شدید شاعر به وصال معشوق (الهی) است. او از خداوند فرصت این وصال را طلب می‌کند و تأکید می‌کند که حتی توهین‌ها را هم به دعا تبدیل می‌کند. شاعر زندگی را در مرگ (فنا در معشوق) می‌داند و آرامش را در این وصال جستجو می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۱۰۲ - در کمال است جمال تو که ما می طلبیم

در کمال است جمال تو که ما می طلبیم
این زمان فرصت وصلت ز خدا می طلبیم ۱

تو ببتخانه و ما بهر تو در کعبه بذکر
الله الله تو کجا ما ز کجا می طلبیم ۲

ما نه آنیم که رنجیده ز دشنام شویم
بلکه دشنام ترا ما بدعا می طلبیم ۳

گفته یی اهل نظر گنج وصالم طلبند
پس درین عالم ویرانه کرامی طلبیم ۴

همه را زندگی آسایش و ما را مردن
اهلی آسودگی اینست که ما می طلبیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۱ - همدمان رفتند و من از همرهان وامانده ام
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۳ - مگو که سر بگریبان نشسته غمناکم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.