هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌های زندگی و پذیرش تقدیر الهی سخن می‌گوید. او با اشاره به بهشتی بودن دل خود و پاکی درون، از ناملایمات زندگی و عشق به معشوق می‌گوید. همچنین، به پذیرش سرنوشت و دوری از گناه اشاره دارد و در نهایت، به آرامش درونی و رهایی از دغدغه‌های دنیوی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و تقدیر ممکن است برای کودکان نامفهوم یا ناخوشایند باشد.

شماره ۱۱۰۴ - گیریم که خود خار بلا اینهمه کشتیم

گیریم که خود خار بلا اینهمه کشتیم
سر رشته تقدیر بتدبیر نوشتیم ۱

دایم دل ما رام بهشتی صفتان است
پیداست ازین شیوه که مرغان بهشتیم ۲

زان روی سفیدیم که با نامه سیاهی
حرف بد کس بر ورق دل ننوشتیم ۳

باز ی و فکن طرح محبت که بدین شوق
خاک سر کوی تو بخونابه سرشتیم ۴

ساقی ببهشت از عمل خیر رود خلق
ما را عملی نیست بتقدیر بهشتیم ۵

در کشتی می لنگر شادی چو فکندیم
آسوده ز ویرانه این خانه خشتیم ۶

اهلی سگ یاریم نداریم غم از عیب
این خوبی ما بس که بچشم همه زشتیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۳ - مگو که سر بگریبان نشسته غمناکم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۵ - خوش آنکه همنفس یار خویشتن بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.